చూపుడు వేలు. కవిత
విరించి ll చూపుడు వేలు ll ---------------------------------------- ఇదేమీ పిడికిళ్ల వ్యవసాయం కాదు సూర్యుడు మనం మొలకెత్తమన్న చోటల్లా మొలకెత్తడు కలం పారించేది ఎంతకైనా రక్తం కాకూడదు కానీ పదం చేతబట్టుకున్న తొందరలో పదం హృదయానికి తట్టుకున్న ఆనందంలో నీకు తెలియకుండానే ఎంతెంత దూరం పాకాలని చూశావో.. ఎందరెందరి ఆకలి పేగులను ఉరికొయ్యకు అర్పించాలని అనుకున్నావో.. తమ్ముడా ఇదే అరణ్యం. దండనల అరణ్యం. క్రూరజంతువులు మనుషులు రూపంలో సంచరించే జనారణ్యం చేతిలో పదమున్నవాడు గొంతులో గేయమున్నవాడు డప్పుల మోతలతో హూరెత్తించాల్సిన దివ్య స్థానం. చెట్ల మధ్యన..పుట్ల మధ్యన నిప్పులు వేసి మహూగ్రంగా పుట్టించే దావానలానికి బూడిద తప్ప మరో ఫలితం లేదు. ఇప్పుడు నిప్పులు కాదు ఆలోచనలు కావాలి. అడవినిప్పులు ఇక్కడ చిప్పిల్లాలి. రాజ్యం మీద చేసే పోరాటంలో ఆకలి పోరాటాల ఊసెత్తకపోతివే ఆకలికి మసిలే వాడిలో రక్తమెంతగా మరుగుతుందో తెలిసిన వాడివి నీ పాటతో చల్లబరచలేకపోతివే.. గుండెల్లోకి తూటా దిగినంత సులువుగా మాట దిగక పోవచ్చు కానీ మాట పాటౌతది. పాట పథమోతది. పొద్దుగాల ఇన్న పాట రాత్రి దాకా వినబడుతున్నట్టు నీ పాట చెవ...